Εκείνα τα θολά πρωινά..
που δεν μπορείς να καταλάβεις..
τις ώρες..
τις στιγμές..
(ήταν τότε που ζούσες
αγκαλιά με τις Μούσες..)..

..Μονάχη κινείς για ένα τραίνο..
Σαν αθέλητα όμως..
στο ίδιο πάντα..
πάμε βαγόνι..
(ήταν τότε που ζούσες
αγκαλιά με τις Μούσες..)..


Περασμένη εποχή ..
που για πάντα έχει φύγει..