Γνωρίζω , πως ήταν βαρύς ο φετεινός Χειμώνας κ όλες οι θημωνιές της αγάπης , καταστράφηκαν απ΄την παγωνιά της απελπισίας..
Με μια μικρή προσπάθεια να ανάψουμε το καντήλι της καρδιάς μας , θ'αποφεύγαμε τις συνέπειες των πυροβολισμών..
Όμως τώρα, οι εχθροί πληθύνανε..
Μας στίβει η αγωνία σαν πουλάκι στην χούφτα ενός παιδιού..
Περιφερόμαστε στην απουσία
-
Περιφερόμαστε στην απουσία
ανυπόδητοι
ποτισμένοι απ’ τον άνεμο
που σάρωσε σκέψεις
και λέξεις
τσαλακωμένοι κήποι
όνειρα λυμένα στο λιοστάσι
χάνονται στ...
Πριν από 20 ώρες
