Γνωρίζω , πως ήταν βαρύς ο φετεινός Χειμώνας κ όλες οι θημωνιές της αγάπης , καταστράφηκαν απ΄την παγωνιά της απελπισίας..
Με μια μικρή προσπάθεια να ανάψουμε το καντήλι της καρδιάς μας , θ'αποφεύγαμε τις συνέπειες των πυροβολισμών..
Όμως τώρα, οι εχθροί πληθύνανε..
Μας στίβει η αγωνία σαν πουλάκι στην χούφτα ενός παιδιού..
Απόθεμα λύπης
-
Όσο κι αν βρέχει
όσο κι αν ξεπλένεται το μέσα μας
υπάρχει πάντα ένα απόθεμα λύπης
που δύσκολα κουρνιάζει στις λέξεις
που σωπαίνει
και γίνονται πιο κρύες...
Πριν από 22 ώρες
