Γνωρίζω , πως ήταν βαρύς ο φετεινός Χειμώνας κ όλες οι θημωνιές της αγάπης , καταστράφηκαν απ΄την παγωνιά της απελπισίας..
Με μια μικρή προσπάθεια να ανάψουμε το καντήλι της καρδιάς μας , θ'αποφεύγαμε τις συνέπειες των πυροβολισμών..
Όμως τώρα, οι εχθροί πληθύνανε..
Μας στίβει η αγωνία σαν πουλάκι στην χούφτα ενός παιδιού..
Μνήμη
-
Σε κουβαλώ
στ’ άδεια τραπέζια του παλιού σπιτιού
στους τόπους που πηγαίνω
μ’ εκείνο το χαμόγελο το παιδικό μου
μνήμη
που παίζεις με το χρόνο
πάνω στα φ...
Πριν από 1 εβδομάδα
