Γνωρίζω , πως ήταν βαρύς ο φετεινός Χειμώνας κ όλες οι θημωνιές της αγάπης , καταστράφηκαν απ΄την παγωνιά της απελπισίας..
Με μια μικρή προσπάθεια να ανάψουμε το καντήλι της καρδιάς μας , θ'αποφεύγαμε τις συνέπειες των πυροβολισμών..
Όμως τώρα, οι εχθροί πληθύνανε..
Μας στίβει η αγωνία σαν πουλάκι στην χούφτα ενός παιδιού..
Εν σκηνές δικαίων
-
Απριλίου τρεις
κι οι νύχτες της σιωπής απέραντες
παλιώνουν την ψυχή
ασπρίζουν τα χνάρια της πριν τα σβήσουν.
Σε μια κλωστή κρατάμε την ισορροπία της ζωή...
Πριν από 2 ημέρες